Kısaca Hayat Şiirim

Bir sesin duvarda yansımasıyla konuşuyorum

Kendimle

Hiç kimsem olmamış bir evde barınıyorum

Umut yok

Kendime bakıyorum aynada uzun uzadıya

Geçmişim

Hüzün kaplı bir çerçevede bir aile hatırası

Sevdiklerim

Yatak odamda bir yalnızlık yatağının sessiz iç çekişleri

Sevgilim

Televizyonda yine 90lardan kalma bir müzik

Çocukluğum

Evlerden tüten soba dumanlarının hoş kokusu

Yoksulluk

Hiç küvetlerde yıkanmamış bedenime bir küvet

Tabut

Karaoğlan Taşdemir